Tryb ścięty

Jak sama nazwa wskazuje, polega na „obcięciu”, czyli redukcji końcówki koniugacyjnej. W porównaniu z trybem łączącym redukcja ta dotyczy tylko tych form osobowych, w których sufiksem koniugacyjnym jest samogłoska. Ponieważ jednak samogłoska ta jest w mowie z reguły pomijana, to w grupie tzw. czasowników „zdrowych” różnica formalna między tymi trybami praktycznie zaciera się, co ilustruje poniższe zestawienie:


	Liczba pojedyncza		Liczba podwójna		Liczba mnoga
3 os. r.m.	يَكْتُبْ	yaktub	يَكْتُبا	yaktubā	يَكْتُبُوا	yaktubū
3 os. r.ż.	تَكْتُبْ	taktub	تَكْتُبا	taktubā	يَكْتُبْنَ	yaktubna
2 os. r.m.	تَكْتُبْ	taktub			تَكْتُبُوا	taktubū
2 os. r.ż.	تَكْتُبِي	taktubī			تَكْتُبْنَ	taktubna
1 os.	أَكْتُبْ	ᵓaktub	نَكْتُبْ	naktub	نَكْتُبْ	naktub

W czasownikach, w których drugą lub trzecią spółgłoską rdzenną jest w (و) lub y (ي) tryb ścięty pociąga za sobą dodatkowo skrócenie długiej samogłoski tematycznej w niektórych formach koniugacyjnych, np.:


	Liczba pojedyncza		Liczba podwójna		Liczba mnoga
3 os. r.m.	يَقُلْ يَنَمْ يَبِعْ	yaqul yanam yabiᶜ	يَقولا يَناما يَبيعا	yaqūlā yanāmā yabīᶜā	يَقولوا يَناموا يَبيعوا	yaqūlū yanāmū yabīᶜū
3 os. r.ż.	تَقُلْ تَنَمْ تَبِعْ	taqul tanam tabiᶜ	تَقولا تَناما تَبيعا	taqūlā tanāmā tabīᶜā	يَقُلْنَ يَنَمْنَ يَبِعْنَ	yaqulna yanamna yabiᶜna
2 os. r.m.	تَقُلْ تَنَمْ تَبِعْ	taqul tanam tabiᶜ			تَقولوا تَناموا تَبيعوا	taqūlū tanāmū tabīᶜū
2 os. r.ż.	تَقولي تَنامي تَبيعي	taqūlī tanāmī tabīᶜī			تَقُلْنَ تَنَمْنَ تَبِعْنَ	taqulna tanamna tabiᶜna
1 os.	أَقُلْ أَنَمْ أَبِعْ	ᵓaqul ᵓanam ᵓabiᶜ	نَقُلْ نَنَمْ نَبِعْ	naqul nanam nabiᶜ	نَقُلْ نَنَمْ نَبِعْ	naqul nanam nabiᶜ


	Liczba pojedyncza		Liczba podwójna		Liczba mnoga
3 os. r.m.	يَرْجُ يَنْسَ يَقْضِ	yarǧu yansa yaqḍi	يَرْجُوا يَنْسَيا يَقْضِيا	yarǧuwā yansayā yaqḍiyā	يَرْجوا يَنْسَوْا يَقْضوا	yarǧū yansaw yaqḍū
3 os. r.ż.	تَرْجُ تَنْسَ تَقْضِ	tarǧu tansa taqḍi	تَرْجُوا تَنْسَيا تَقْضِيا	tarǧuwā tansayā taqḍiyā	يَرْجوا يََنْسَيْ يَقْضي	yarǧūna yansayna yaqḍīna
2 os. r.m.	تَرْجُ تَنْسَ تَقْضِ	tarǧu tansa taqḍi			تَرْجوا تَنْسَوْا تَقْضوا	tarǧū tansaw taqḍū
2 os. r.ż.	تَرْجي تَنْسَيْ تَقْضي	tarǧī tansay taqḍī			تَرْجوا تَنْسَيْ تَقْضي	tarǧūna tansayna taqḍīna
1 os.	أَرْجُ أَنْسَ أَقْضِ	ᵓarǧu ᵓansa ᵓaqḍi	نَرْجُ نَنْسَ نَقْضِ	narǧu nansa naqḍi	نَرْجُ نَنْسَ نَقْضِ	narǧu nansa naqḍi

Zmiany te dotyczą też tematów derywowanych, stąd np.: يُرِدْ (yurid), تَخْتَرْ (taḫtar), تَنْحَزْ (tanḥaz), تَسْتَطِعْ (tastaṭiᶜ), تُغَنِّ (tuġanni) يُنادِ (yunādi), تُعْطِ (tuᶜṭi), نَنْحَنِ (nanḥani), يَرْتَدِ (yartadi), تَسْتَرْخِ (tastarḫi). Odnosi się to również do form strony biernej. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, że skrócenie samogłoski w środku wyrazu powoduje przesunięcie akcentu.