Zaimek

Zaimki osobowe samodzielne


	Liczba pojedyncza		Liczba podwójna		Liczba mnoga
1 os.	أنا	ᵓanā	نَحْنُ	naḥnu	نَحْنُ	naḥnu
2 os. r.m.	أنتَ	ᵓanta	أَنْتُما	ᵓantumā	أَنْتُمْ	ᵓantum
2 os. r.ż	أنتِ	ᵓanti	أَنْتُما	ᵓantumā	أَنْتُنَّ	ᵓantunna
3 os. r.m.	هُوَ	huwa	هُما	humā	هُمْ	hum
3 os. r.ż.	هِيَ	hiya	هُما	humā	هُنَّ	hunna

Zaimki osobowe sufigowane (dzierżawcze i dopełnieniowe)


	Liczba pojedyncza		Liczba podwójna		Liczba mnoga
1 os.	ـِي ـنِي	-ī -nī	نا	-nā	نا	-na
2 os. r.m.	كَ	-ka	كُما	-kumā	كُمْ	-kum
2 os. r.ż	كِ	-ki	كُما	-kumā	كُنَّ	-kunna
3 os. r.m.	هُ	-hu	هُما	-humā	هُمْ	-hum
3. os. r.ż.	ها	-ha	هُما	-humā	هُنَّ	-hunna

W 1 os. l.p. sufiks ـِي (-ī) zarezerwowany jest dla form nominalnych (rzeczowników, przymiotników, liczbników) i przyimków natomiast ني (-nī) jest formą dopełnieniową tego zaimka używaną z czasownikami oraz spójnikami i partykułami wymagającymi po sobie biernika.

Samogłoska u w zaimkach sufigowanych -hu, -huma, -hum oraz hunna ulega zamianie na i, gdy poprzedzająca ją sylaba kończy się na i/ī lub y, np.: به (bi-hi), فيهِما (fī-himā), بِهِمْ (bi-him), بِهِنّ (bi-hinna), إلَيْهِ (ilay-hi).

W wymowie zaimków sufigowanych 2 os. l.p. następuje zazwyczaj przestawka z jednoczesną neutralizacją końcówki fleksyjnej, np.: bayt-ak (w miejsce بَيْتَكَ، بَيْتِكَ، بَيْتُكَ) i bayt-ik (w miejsce بَيْتَكِ، بَيْتِكِ، بَيْتُكِ) lub samiᶜt-ak (w miejsce سَمِعْتُكَ), samiᶜt-ik (w miejsce سَمِعْتُكِ)

Dołączenie zaimka do formy czasownikowej charakteryzującej się opcjonalnie zerową końcówką fleksyjną powoduje przeważnie przywrócenie tej końcówki w wymowie. Stąd np. katabtu-hā, katabta-hā, radda-hu, yaruddu-hu.

Zaimki wskazujące

a) bliższy


	ten		ta		ci		te		ci, te
	Liczba pojedyncza				Liczba podwójna				Liczba mnoga
mianownik	هذا	hāḏā	هَذِهِ	hāḏihi	هَذانِ	hāḏāni	هاتانِ	hātāni	haᵓulāᵓi
biernik / dopełniacz	هذا	hāḏā	هَذِهِ	hāḏihi	هَذَيْنِ	hāḏayni	هاتَيْنِ	hātayni	haᵓulāᵓi

b) dalszy


	tamten, ów		tamta, owa		tamci		tamte		tamci, tamte
	Liczba pojedyncza				Liczba podwójna				Liczba mnoga
mianownik	ذَلِكَ	ḏālika	تِلْكَ	tilka	ذانِكَ	ḏānika	تانِكَ	tānika	ᵓūlāᵓika
biernik / dopełniacz	ذَلِكَ	ḏālika	تِلْكَ	tilka	ذَيْنِكَ	ḏaynika	تَيْنِكَ	taynika	ᵓūlāᵓika

Zaimki względne


	który		która		którzy		które		którzy		które
	Liczba pojedyncza				Liczba podwójna				Liczba mnoga
mianownik	الّذي	allaḏī	الَّتي	allatī	اللَذانِ	allaḏāni	اللَتانِ	allatāni	الَّذينَ	allaḏīna	اللاتي اللَواتي الًلائي	allātī allawātī allāᵓī
biernik / dopełniacz	الّذي	allaḏī	الَّتي	allatī	اللَذَيْنِ	allaḏayni	اللَتَيْنِ	allatayni	الَّذينَ	allaḏīna	اللاتي اللَواتي الًلائي	allātī allawātī allāᵓī

Funkcję zaimków względnych pełnią też nieodmienne przez przypadki zaimki rzeczowne مَنْ (man – kto) oraz ما (mā – co).